Wiegeliedje – 13 april 2013

Wiegeliedje

Vanaf dat ik vanmorgen rond een uur of negen wakker werd, speelde er een melodietje in mijn hoofd.
Het heeft lang geduurd voordat ik wist wat voor liedje het was.
Het was een wiegeliedje wist ik nog, maar of het over een vogeltje of iets anders ging, was even helemaal uit mijn geheugen verdwenen. Wat ik nog wel wist was het begin:
‘Suja, suja’ en wat er dan volgde was ik weer kwijt. Totdat ik in één keer wist dat het ging om een stekelvarkentje. En toen was het niet moeilijk zoeken meer.

Stekelvarkentjes wiegelied

 
Suja suja Prikkeltje, daar buiten schijnt de maan,
 
je bent een stekelvarkentje, maar trek het je niet aan,
 
je bent een stekelvarkentje, dat heb je al begrepen,
 
De leeuwen hebben manen en de tijgers hebben strepen
 
en onze tante eekhoorn heeft een roje wollen staart,
 
maar jij hebt allemaal stekeltjes en dát is zoveel waard.
 
Slaap, mijn kleine Prikkeltje, dan wordt je groot en dik,
 
dan wordt je net zo’n stekelvarken als je pa en ik.
 
Het olifantje heeft een slurf, de beren hebben klauwen,
 
de papegaai heeft veren, van die groene, van die blauwe,
 
en onze oom giraffe heeft een héle lange nek,
 
maar jij hebt allemaal stekeltjes en dat is ook niet gek,
 
Suja suja Prikkeltje, het is al vreselijk laat,
 
je bent het mooiste stekelvarken, dat er maar bestaat,
 
de poezen hebben snorren en daar kunnen ze door spinnen,
 
de koeien hebben horens en de vissen hebben vinnen,
 
en onze neef, de otter, heeft een bruinfluwelen jas,
 
maar jij hebt allemaal stekeltjes, die komen nog te pas.

Dit mooie liedje is van Annie M.G. Schmidt die nog veel meer prachtige kinderliedjes heeft geschreven.
Denk maar aan ‘Het Fluitketeltje’, ‘Dikkertje Dap’ en ‘Tante en Oom in Laren’. We hadden een langspeelplaat met al deze liedjes voor de jongens toen ze nog klein waren.

Ook de ‘Jip- en Janneke’- bijbel is stuk gelezen. Iedere avond minimaal één maar vaak twee verhaaltjes voor het slapen gaan. Voor de klas heb ik ‘Pluk van de Petteflet’ en ‘Otje’ voorgelezen. Wat een meesterlijke schrijfster was ze. En dan heb ik het niet eens over alle andere dingen die ze heeft geschreven zoals de musicals “Eerlijk duurt het langst’,  ‘Het hemelbed’  en ‘En nu naar bed’. Nog steeds kan ik meebrullen met het overbekende ‘Vluchten kan niet meer’ gezongen door Frans Halsema en Jenny Arean. De tekst zit nog helemaal in mijn hoofd.

De serie ‘Ja zuster, Nee, zuster’ zou ik nog heel graag weer eens zien. Jammer dat niet alles bewaard is gebleven. Door het zoeken naar de tekst van het wiegeliedje kwam ik terecht op de website van Annie. Wat was ze veelzijdig. En hoe veelzijdig ze was, zie je op haar website: http://www.annie-mg.com/.
Hier rondkijken maakt me vrolijk en blij. En daar gaat het om tenslotte.

Tot de volgende keer!

Geef een reactie: