Leonard Cohen – 20 maart 2013

Leonard Cohen

Toen ik net klaar was met de Rijkspedagogische Academie in Emmen en in Lelystad begon aan mijn eerste baan als onderwijzeres aan een basisschool, begon er tegelijk met mij ook een nieuwe leerkracht. Ze had al vijf jaar ervaring en heeft me samen met het toenmalige hoofd opgevangen toen ik het moeilijk had, zo vers van de opleiding en dan met een groep van 43 leerlingen.

Ik ging nog ieder weekend terug naar mijn ouderlijk huis in Emmen maar in december bleef ik een weekend bij deze collega logeren. In dat weekend heeft ze me laten kennismaken met Leonard Cohen. Ze had een aantal LP’s van hem en tijdens onze vele gesprekken voelde ik me steeds meer aangetrokken tot deze zanger, wiens stem ook toen al heel bijzonder was.
Toen ik eenmaal op mezelf woonde en mijn eerste platenspeler had aangeschaft, kwamen er al gauw ook LP’s van Leonard Cohen in de kast te staan.

Sinds die tijd en dan heb ik het over 1972/1973 ben ik een groot fan van hem. En nog steeds. Veel van zijn vroegere songteksten kende ik al gauw uit mijn hoofd en sommige van die teksten spraken me erg aan. Dat is ook al die jaren zo gebleven.
Begin vorig jaar las ik dat hij in augustus een concert zou geven in het Olympisch Stadion in Amsterdam en ik was vastbesloten daar naartoe te gaan. Ook Jan was inmiddels een liefhebber van zijn muziek, net als Wietse, onze oudste zoon. De kaarten waren erg prijzig maar dat is tegenwoordig bij elk concert vaste prik.
Aangezien ik natuurlijk een rolstoelplek nodig had, moest ik via de telefoon een kaart zien te bemachtigen, terwijl Wietse via internet de andere kaarten vastlegde, ook voor de vrienden die mee wilden.

Mijn plaats was ergens achteraan terwijl de rest dicht bij het podium zat en alles heel goed kon volgen.
Dat was slecht geregeld. Maar eigenlijk was dat maar bijzaak. Nog dagen is het concert in mijn hoofd blijven hangen. De inmiddels toch wel schorre maar nog altijd melodieuze stem, de teksten, de gebruikte muziekinstrumenten, de ondersteunende zang van de Sharon Robinson en The Webb Sisters maakten het hele concert tot een grandioos festijn. Wat een sfeer, wat ging er een warmte van die man uit. Zijn hele uitstraling was heel bijzonder.

Vlak daarna was er een documentaire over Leonard Cohen op TV.   (http://www.uitzendinggemist.nl/programmas/8798-hallelujah-leonard-cohen-is-terug)
Daarin werd hij gevolgd tijdens zijn optredens maar ook tijdens zijn perioden van bezinning in een Boeddhistisch  klooster waar hij gewoon een van de vele monniken was en is. Hij is van oorsprong een Canadees maar woont nu al jaren in de Verenigde Staten. Na zijn letteren-studie schreef hij gedichten, maar zijn liefde voor folkmuziek bracht hem ertoe gitaar te gaan spelen en popsongs te schrijven. En niet zonder succes. Na een jaar of vijftien een teruggetrokken leven geleid te hebben, geeft hij in 2008 weer een live concert en de jaren daarna volgen nieuwe albums die ook op Nederlandse en Engelse podia voor live optredens zorgen.

Zijn teksten zijn indringend en raken je. Onder andere de tekst van het nummer ‘If it be your will’  is voor mij een soort van houvast. Luister maar: ( https://www.youtube.com/watch?v=lJRKg07W1zU) ,  geniet ervan en doe ermee wat je ermee wilt doen.

If it be your will

If it be your will
That I speak no more
And my voice be still

As it was before
I will speak no more
I shall abide until
I am spoken for
If it be your will

If it be your will
That a voice be true
From this broken hill
I will sing to you
From this broken hill
All your praises they shall ring
If it be your will
To let me sing

If it be your will
If there is a choice
Let the rivers fill
Let the hills rejoice
Let your mercy spill
On all these burning hearts in hell
If it be your will
To make us well

And draw us near
And bind us tight
All your children here
In their rags of light
In our rags of light
All dressed to kill
And end this night
If it be your will

If it be your will

Tot de volgende keer!

Geef een reactie: