‘Oud eten op tafel door crisis’- 25 januari 2013

‘Oud eten op tafel door crisis’

Zo luidt de kop van de Volkskrant vandaag. En de ondertitel is: ‘Levensmiddelen die over datum zijn, worden minder snel weggegooid’.
Er is armoede in Nederland en dat leidt er toe dat producten met een beperkte houdbaarheidsdatum toch op tafel worden gezet.
Een aantal jaren geleden gingen voedselproducten met een verkeerd etiket of een ander probleem  nog naar het buitenland en naar goede doelen. Tegenwoordig gaan ze naar de voedselbanken die de laatste maanden als paddenstoelen uit de grond rijzen.

Er is heel veel armoede in de wereld. Wat dacht je van de vluchtelingenkampen rondom Syrië en in Afrika, bijvoorbeeld in Mali en Congo, Somalië. Daar zijn geen voedselbanken. Nee, daar komen hooguit een aantal zakken met meel of rijst van de Verenigde Naties of Unicef en daarmee moeten de mensen zich voeden.

Hier in Nederland komen ook steeds meer gezinnen onder de armoedegrens terecht.
Toch vind ik dat er een groot verschil is tussen de armoede hier en de armoede in de genoemde landen. Hier betekent armoede dat iemand (te) weinig heeft om van te leven. Je zou ook kunnen zeggen dat armoede een leefsituatie is niet veel beter dan het fysieke bestaansminimum.

De Verenigde Naties hanteren een andere definitie: Armoede is het niet kunnen voorzien in de eerste levensbehoeften. Zij ontstaat wanneer een persoon of een groep mensen onvoldoende betaal- of ruilmiddelen heeft om in de primaire levensbehoeften te kunnen voorzien. Dat is hier in Nederland niet het geval. Hier is op de een of andere manier altijd een vangnet. Echt honger lijden is niet aan de orde,  Natuurlijk zijn er mensen die het moeten doen met minder, maar echt honger? Ik weet het niet. Hier gaan we in ieder geval niet dood van de honger.

Hier in Nederland bestaan voedselbanken. Ik vind dat een grote schande. In een land als Nederland waar zoveel kennis en kunde is, waar zoveel mogelijkheden zijn, waar we miljarden uitgeven aan wegenbouw, aan zorg, aan allerlei subsidies en waar je met geld alles kunt kopen, zou het niet mogen dat mensen armoede lijden. Er zou genoeg solidariteit moeten zijn om er met zijn allen voor te zorgen dat niemand onder het bestaansminimum terecht komt.

Armoede zoals dat wordt gevoeld in de vluchtelingenkampen, is de echte armoede. Toch is berekend dat in een hele korte periode armoede uitgeroeid zou kunnen worden. Als de rijken der aarde de handen uit de mouwen steken, heeft iedereen voldoende eten.  Dan gaan er geen kinderen meer dood of krijgen opgezette buikjes van de honger. Dan heeft iedereen genoeg te eten en komen er mogelijkheden om zelf te voorzien in je dagelijkse behoeften.
Maar zolang als in Nederland en in alle andere landen de macht en het winstbejag zegevieren, zullen er mensen zijn die honger hebben en daar ook aan doodgaan.

Ik besef dat het heel moeilijk is om daar iets aan te veranderen, maar als je niets doet, gebeurt er ook niets. Dus om te beginnen roep ik op tot solidariteit. Iedereen weet vast wel iemand die het niet breed heeft en misschien zelfs wel honger lijdt. En anders zijn er genoeg instanties die blij zijn met een bijdrage. Of dat nou geld is of een vrijwillige klus, dat maakt niet uit.
Laten we laten zien dat we om een ander geven en niet alleen ons eigen gewin nastreven.

Tot morgen!

Geef een reactie: